Plan nabożeństw

Niedziele

8.00 - Boska Liturgia

czytania apostolskie, Ewangelia w jęz. cerkiewnosłowiańskim i polskim

10.00 - Boska Liturgia

17.00 - akatyst i molebien

 

Środy

8.00 - Boska Liturgia

 17.00 - akatyst do świętego Nektariusza metropolity Pentapolis i cudotwórcy z Eginy z molebniem przed św. relikwiami za chorych i cierpiących

Czwartki

17.00 - akatyst przed ikoną
Matki Bożej Wszechkrólowej

 

Piątki

8.00 - Boska Liturgia

 

Soboty

8.00 - Boska Liturgia

17.00 - całonocne czuwanie

 

 

Aktualności

Co zrobić ze świecą ze święta Spotkania Pańskiego?

fce135c794a273e2d3fdaeb60c61e9c4-tmb-720x411xfill.jpg

Nasi przodkowie przekazali nam nasze cerkiewne tradycje. Jedna z nich, znana w praktyce liturgicznej Cerkwi, to oświęcenie świec w dniu święta Spotkania Pańskiego. W dniu święta, w czasie nabożeństwa całonocnego czuwania duchowni czytają specjalne modlitwy i oświęcają świece. Potocznie mówimy o nich jako o gromnicach albo świecach gromnicznych. Nazwa ta pojawiła się w Prawosławiu pod inspiracją Zachodu, jednakże stała się dla nas znana i charakterystyczna. Nazwa ta wskazuje na związek z gromem, tj. błyskawicą. Aby zrozumieć po co święci się świece zapoznajmy się ze słowami modlitwy, które w chwili ich oświęcenia czytają duchowni.

Pierwsza modlitwa: Władco Święty, Ojcze Wszechmogący, Boże niemający początku, który wszystko stworzyłeś z niebytu i wolą Twoją powołałeś dzieło pszczół, doprowadziłeś do uczynienia świec i w dniu dzisiejszym wysłuchałeś prośbę sprawiedliwego Symeona, pokornie prosimy, aby te świece przygotowane na ziemi lub na wodach na potrzeby ludziom i na zdrowie dusz i ciał przez wezwanie świętego Twego imienia i wstawiennictwo błogosławionej zawsze Dziewicy Marii, której święto dzisiaj pobożnie obchodzimy, i wstawiennictwo wszystkich świętych Twoich, pobłogosław i zechciej poświęcić. A dla tego lud Twego, który pragnie je czcigodnie nosić i Tobie śpiewać pieśni chwały, słysząc głosy z niebios świętych Twoich i z tronu Majestatu Twego, bądź miłosierny dla wszystkich wołających do Ciebie, których odkupiłeś najdroższą Krwią Syna Twego, z którym błogosławiony jesteś z Najświętszym i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Pierwsza modlitwa przypomina, że każda świeca cerkiewna to symbol naszej modlitwy. Powinna się palić wtedy, kiedy stajemy przed Bogiem i łączymi się z Nim słowami modlitw.

Druga modlitwa: Wszechmogący Boże, niemający początku, który dzisiaj Jednorodzonego Syna Twego złożyłeś w objęciach sprawiedliwego Symeona w Twojej świętej świątyni, przyzywamy Twego miłosierdzia, abyś pobłogosławił i poświęcił, i światłem niebiańskiego błogosławieństwa zechciał zapalić te świece, które my, słudzy Twoi, przynosimy Tobie, Panu Bogu naszemu, aby zapłonęły rozpalone świętym ogniem słodkiej Twojej miłości i zajęły miejsca w świątyni świętej Twojej chwały. Albowiem Ty jesteś Bogiem naszymi Tobie chwałę oddajemy, Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Modlitwa ta podkreśla, że świece, jako owoc ludzkiego trudu mogą palić się w naszych cerkwiach, gdzie stanowią świadectwo naszej modlitwy. To ludzki dar i ludzka ofiara Bogu. Ofiara, którą bez wstydu i zwątpienia możemy przynosić i stawiać przed ikonami Zbawiciela, Matki Bożej i naszych świętych.

Trzecia modlitwa: Panie Jezu Chryste, Światłości prawdziwa, oświecająca każdego człowieka przychodzącego na świat, ześlij Twoje błogosławieństwo na te świece i poświęć je światłością Twojej łaski. Pozwól, aby te świece zapłonęły widzialnym ogniem i odpędzały ciemności nocy, i tak samo serca nasze zostały oświecone niewidzialnym ogniem, czyli światłością Świętego Ducha, unikając ślepoty wszelkich grzechów, aby oczyszczonym okiem duszy mogły dostrzec to, co podoba się Tobie i jest potrzebne do naszego zbawienia, i abyśmy zwyciężywszy ciemne moce tego świata stali się godnymi osiągnięcia Światłości niedostępnej. Albowiem Ty jesteś naszym Zbawicielem i Tobie chwałę oddajemy z Ojcem Twym niemającym początku, i z Najświętszym, i Dobrym, i Życiodajnym Twoim Duchem, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Trzecia modlitwa mówi o świecach, które płonąc rozwiewają ciemności. Zapalone w czasie modlitwy, niosą nadzieję i zwalczają lęki. 

Jak więc widzimy, świeca cerkiewna ma służyć modlitwie. Nazywając ją gromnicą, przypominamy jedynie mądrość minionych pokoleń, które w czasie niebezpieczeństwa i zagrożenia zapalało świece i pogrążało się we wspólnej, domowej modlitwie. Na pytanie co robić z przyniesioną do domu świecą, odpowiedź jest tylko jedna: wykorzystać ją w czasie modlitwy. Zapalmy ją wtedy, kiedy czujemy się źle, kiedy boimy się, kiedy jest nam trudno, kiedy nasi bliscy przeżywają ciężkie życiowe momenty. Ale sam blask świecy to nie wszystko. Przede wszystkim, zapalmy świece i pomódlmy się. Niezrozumiałe jest palenie świec bez zaangażowania i modlitwy domowników. Niezrozumiałe jest też i to, kiedy po roku okazuje się, że nasza świeca jest jeszcze prawie cała. Czy to oznacza, że przez cały rok nie mieliśmy w domu okazji do ważnej modlitwy? Módlmy się nieustannie, a świadectwem naszej modlitwy niech będą nasze świece.

proboszcz parafii prot. Marek Ławreszuk